ReN's Japanese Study Diary

ねじれ文（3）：大発見？

2010-02-28T19:58:00.000-08:00

โอ้ว ขอมาอัพบลอกอย่างเร่งด่วน 0.0

เนื่องจากตอนแรกได้ยินมาว่างานส่งวันที่ 3 แต่เพิ่งรู้เมื่อกี๊ว่าจริงๆส่งพรุ่งนี้อย่างที่เข้าใจตอนแรก -*-

เพื่อไม่ให้เสียเวลาก็เข้าเรื่องเลยนะคะ

ที่ขึ้นหัวข้อว่า 大発見 หรือการค้นพบที่ยิ่งใหญ่นั้น ไม่รู้ว่าจะเป็นการเข้าใจผิดไปเองรึเปล่า แต่ก็จะลองสรุปเรื่องที่ตัวเองค้นพบจากการศึกษางานเขียนของคนญี่ปุ่นเพื่อให้เข้าใจหลักการเขียนที่ไม่เกิด ねじれ文 นะคะ

แต่ก่อนจะพูดถึงการค้นพบที่ยิ่งใหญ่(รึเปล่า?)ของเรานั้น ขอเท้าความถึงความเป็นมาก่อนหน้านั้นเล็กน้อย

ในช่วงก่อนหน้านี้ เนื่องจากไม่มีโอกาสที่จะต้องเขียนงานส่งแล้ว เราเลยต้องศึกษาหัวข้อ ねじれ文นี้ โดยการนำบทอ่านจากวิชาJP READ ทั้ง I และ II มาศึกษาเพื่อสังเกตดูประโยคที่เขียนได้คล้องกันทั้งประโยคของคนญี่ปุ่น

แต่ก็พบว่าประโยคแบบยาวๆแล้วไม่เกิด ねじれ文 ในบทอ่านนี่มีไม่มากเท่าไหร่เลย ทั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่าพบประโยคที่มี ねじれ文 แต่อย่างใด แต่หมายความประโยคส่วนใหญ่มันไม่ได้ยาวติดกันเรื่อยๆน่ะค่ะ

ตอนแรกก็เครียดนิดนึงที่หาตัวอย่างมาศึกษาได้น้อย แต่อยู่ๆก็นึกถึงตอนพรีเซนต์ที่พี่วิจิตราได้แนะนำไว้ว่า ไม่ต้องพยายามเขียนยาวๆให้สอดคล้องกันทั้งประโยคก็ได้ แต่ให้เขียนประโยคสั้นๆดีกว่า

ทีนี้เลยเริ่มคิดขึ้นมาว่า หรือจริงๆรูปแบบการเขียนของภาษาญี่ปุ่นเค้าไม่นิยมประโยคยาวๆอยู่แล้วนะ?

เลยลองกลับไปอ่านบทอ่านเหล่านั้น และสังเกตดูอีกรอบ ก็พบว่าประโยคส่วนใหญ่ถ้าไม่ได้เชื่อมประโยคด้วยคำประเภท 接続助詞 เช่น　が　けれど　から　ก็ไม่ได้ยาวมากจริงๆด้วย เช่น

人間はいったいなぜ比喩などというものを使うのだろう。実例に即して考えてみたい。（参考　「比喩表現のいろいろ」）

ตอนนี้เราก็เข้าใจแล้วว่าเขียนประโยคญี่ปุ่นไม่ต้องยาวมากก็ได้จริงๆ แต่ก็เริ่มสงสัยขึ้นมาอีกว่า แล้วถ้าไม่ใช้พวกคำเชื่อมประโยค จะทำให้เนื้อความของแต่ละประโยคต่อเนื่องกันได้อย่างไร ขณะที่สงสัยก็ลองอ่านบทอ่านเหล่านั้นอีกรอบ ก็ได้ค้นพบเคล็ดลับ(?)บางอย่างในการเขียน文章ภาษาญี่ปุ่นค่ะ

1) การใช้คำประเภท こ・そ・あ เพื่อเชื่อมเนื้อความระหว่างประโยคก่อนหน้าและประโยคถัดไป เช่น

小学校に勤める０先生は、ある年から、障害児学級を担当することになりました。そこにＴちゃんという二年生の女の子がいました。（参考　「人はなぜ書くのか」）

จะเห็นได้ว่าคำว่าそこในประโยคแรก หมายถึง小学校ในประโยคแรกนั่นเอง และทำให้ประโยคทั้ง 2 ประโยคเชื่อมกัน

2) การใช้คำที่เกี่ยวข้องกับประโยคด้านหน้ามาพูดต่อในประโยคถัดไป เช่น

花のパリというけれど、北緯五十度に位置するから、わりに寒い都で、九月半から暖房の入るところである。冬は底冷えがする。（参考　「温かいスープ」）

ใน 2 ประโยคนี้ ก็สังเกตได้ว่าคำคีย์เวิร์ดที่เชื่อมทั้ง 2 ประโยคไว้ด้วยกันคือคำว่า 寒い และ 冬 นั่นเอง

อย่างไรก็ตาม เราก็ไม่รู้ว่าหลักการที่เราค้นพบนี้มันจะถูกต้องมั้ย แต่เราคิดว่ามันน่าจะช่วยลดความเสี่ยงในการเขียนประโยคที่มี ねじれ文 มากขึ้น และทำให้เราเข้าใจแล้วว่างานเขียนภาษาญี่ปุ่นไม่ต้องเขียนประโยคที่ยืดยาว แต่ทำให้ทั้งประโยคแต่ละประโยคและเนื้อความสอดคล้องกันโดยไม่ต้องใช้คำเชื่อมได้อย่างไร ตอนนี้เลยเริ่มเข้าใจที่เคยโดนเซนเซย์บอกว่าไม่ต้องใช้คำเชื่อมตรงนี้ก็ได้ว่าเป็นเพราะอย่างนี้นี่เอง และจะนำเคล็ดลับที่ได้ค้นพบครั้งนี้มาประยุกต์ใช้ในงานเขียนครั้งหน้าหากมีโอกาสแน่นอนค่ะ

ねじれ文(2)

2010-02-12T04:20:00.000-08:00

ก่อนอื่นรู้สึกผิดมากที่ไม่ได้มาอัพบลอกเลยตั้งหลายอาทิตย์ >< วันนี้เลยจะมาอัพย้อนหลังนะคะ ^ ^; คราวนี้ก็จะมาอัพเรื่อง ねじれ文 (อีกแล้ว 555) ก่อนอื่นเป็นประโยคที่เราพบจาก志望理由書ของเด็กมธ.ที่อาจารย์เอามาให้ดูนะ

この授業は、日本語・日本文化研修生を研究テーマ毎にグループに分けた共同調査班によるフィールドワークのグループです。

คิดว่าทุกคนน่าจะสังเกตเห็นทันทีเลยว่าภาคประธานและภาคแสดงไม่สอดคล้องกันอย่างชัดเจน คือตอนต้นพูดถึงคาบเรียน(この授業) แต่ตอนจบประโยคกลับบอกว่าเป็นกลุ่ม(グループです)

เราเลยจะขอลองแก้ประโยคนี้ดู เป็น...

この授業は、日本語・日本文化研修生を研究テーマ毎にグループに分けた共同調査班によるフィールドワークを中心とした授業です。

แต่พอแก้ดูแล้ว ก็แอบรู้สึกแปลกๆตรงที่ทั้งต้นและท้ายประโยคเป็นคำเดียวกัน ถึงคิดว่ามันไม่(น่าจะ)ผิดหลักไวยากรณ์(รึเปล่า?) แต่ก็รู้สึกว่าแปลกๆยังไงไม่รู้ เลยลองแก้ดูใหม่เป็น...

この授業では、日本語・日本文化研修生を研究テーマ毎にグループに分けた共同調査班によるフィールドワークを行います。

รู้สึกว่าแบบนี้น่าจะดีกว่า แต่ก็ไม่แน่ใจว่าถูกรึยัง ยังไงถ้าใครเห็นว่าควรแก้เป็นแบบอื่นยังไงก็บอกได้นะคะ

อ้อ แล้วก็ขอขอบคุณGoogle มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ที่ให้เซิร์ชหาวิธีใช้ 555

หลังจากที่ได้เห็นข้อผิดพลาดเรื่องねじれ文(ทั้งของตัวเองและคนอื่น)มาพอสมควรแล้ว พอเขียนงานอะไรเราก็รู้สึกว่าตัวเองระมัดระวังให้ภาคประธานและภาคแสดงสอดคล้องกันไปมากขึ้น ขอยกตัวอย่างประโยคที่เราคิดว่าเราได้意識เรื่องねじれ文ไปด้วยระหว่างที่เขียนนะคะ

貴大学での様々な授業を受け、自分の日本語能力を上達するとともに、擬音語・擬態語のことについてより理解を深めたく、また、日本の文化や習慣などを身に付けたいと思っております。

เป็นประโยคที่เขียนตอนแก้タスク６ครั้งสุดท้ายค่ะ

ที่คิดว่าตัวเองระมัดระวังเรื่องนี้ตอนเขียนเพราะตอนเขียนประโยคนี้จะค่อยๆคิดมากว่าตอนเริ่มประโยคเราใช้กริยาแบบ意志動詞 ตอนต่อๆมาก็ต้องใช้กริยาแบบ意志動詞ต่อทั้งประโยค ไม่เผลอไปใช้กริยาแบบ無意志動詞 ซึ่งก็ใช้เวลาหาปรับแต่งประโยคอยู่พอสมควรเหมือนกัน และสุดท้ายพอให้อาจารย์ตรวจ ประโยคนี้ก็ไม่ผิดด้วย ดีใจมาก 555 (แต่ตรงอื่นก็ผิดนะ 555 XD)

*ขอแก้ไขเล็กน้อยค่ะ คือตรง 自分の日本語能力を上達する ตอนพรีเซนต์อาจารย์บอกว่ามันผิดนะ แต่ตอนคืนงานอาจารย์ไม่ได้แก้กลับมาก เราเลยนึกว่าถูกน่ะค่ะ สรุปก็ยังผิดเรื่องนี้อยู่ดี ><

แต่ถึงเราจะคิดว่าเราเริ่มมี意識ในเรื่องนี้แล้ว แต่หลังจากนั้นก็ผิดเรื่องนี้อีกจนได้ในวิชา JP WRIT III XD

なぜなら、私にとって結婚の良い点は子供がいる、いないかに関係なく、好きな人といられるからである。

อิเคะทานิเซนเซย์แก้ให้เป็น...

なぜなら、私にとって結婚の良い点は子供がいる、いないかに関係なく、好きな人といられることだからである。

ตอนที่เราดูประโยคนี้ครั้งแรกก็งงว่าผิดยังไง เราก็อุตส่าห์ระวังว่าข้างหน้าเป็น なぜならแล้ว ข้างหลังจบด้วยからである ก็ไม่น่าจะผิดนี่นา แล้วทำไมต้องเติม ことだด้วย

เราเลยไปถามอ.กนกวรรณ อาจารย์ก็บอกว่านี่มันเป็น ねじれ文นี่นา เราก็คิด อ้าว ผิดเรื่องนี้งั้นหรอ ดูไม่ออกเลย 555 XD แล้วอาจารย์ก็ช่วยอธิบายให้ฟังว่าที่ต้องมี ことだก็เพราะว่าตรงภาคประธานเราเป็นคำนาม (私にとって結婚の良い点) เลยต้องจบด้วยคำนาม (好きな人といられることだ) ด้วยมันถึงจะสอดคล้องกันทั้งประโยค เราถึงได้เข้าใจ ต้องขอบคุณอาจารย์มากๆอีกครั้งนะคะ

ป.ล.จะสอบแล้ว T T

タスク　５　ＲＥＶＩＳＥＤ：～て、～と・ねじれ文

2010-01-16T11:10:00.000-08:00

จากที่อาจารย์ให้แก้ タスク５ เป็นครั้งที่ 2 และให้อาจารย์ตรวจ ก็พบว่ายังมีข้อผิดอยู่ดี

นั่นก็คือข้อความส่วนนี้

でも、家へ帰ると、テレビをつけて、(そのあゆみさんが)乗るはずだった飛行機が(実は)墜落してしまったというニュースが流れた。

ส่วนที่วงเล็บคือส่วนที่อาจารย์ให้ตัดออกไป และส่วนที่ทำตัวอักษรสีคือส่วนที่ผิดหลักไวยากรณ์

ส่วนแรกคือ

家へ帰ると、テレビをつけて

อาจารย์ ได้อธิบายในห้องให้ฟังว่า เพราะหลัง ～と　ต้องเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญ แต่ประโยคของเรากลับบอกแค่ เปิดทีวี ซึ่งไม่ได้สำคัญอะไรเลย ถ้าเล่าให้คนอื่นฟังจริงๆ เค้าก็คงงง ดังนั้นจึงควรเปลี่ยนเป็น

うちへ帰って、テレビをつけると

เพราะหลังจากนั้น จะเป็นประโยคที่บอกว่าในมีข่าวเรื่องเครื่องบินที่ไปขึ้นไม่ทันตก ซึ่งเป็นจุดสำคัญของเรื่องนี้

นี่ เป็นครั้งแรกที่เราเข้าใจวิธีการใช้รูปประโยคที่มี ～とและ ～て อยู่ด้วยกันว่าต้องใช้ยังไง เพราะที่ผ่านมาก็ใช้มั่วๆตลอดเลย ต้องขอบคุณอาจารย์ที่ช่วยอธิบายให้เข้าใจจริงๆค่ะ ^ ^

ส่วนต่อมาคือ

が流れた

ดูแล้วอาจจะงงว่าทำไมเป็นส่วนสั้นๆแค่นี้ แต่นี่เป็นข้อผิดที่สำคัญมาก เพราะเป็นข้อผิดเรื่อง ねじれ文 ที่เป็นหัวข้อพอร์ทเรา 555

ส่วนนี้ผิดเนื่องจาก ภาคประธาน และ ภาคแสดงของเราไม่สอดคล้องกัน หรือเป็น ねじれ文 นั่นเอง

เพราะ ในประโยคส่วนแรก เราบอกว่า อายูมิกลับบ้านมา พอเปิดทีวี แต่ประโยคต่อไปเรากลับบอกว่า ข่าวออกอากาศเรื่องเครื่องบินตก กล่าวคือ ประธานยังคงเป็นอายูมิอยู่ แต่กริยากลายเป็นคำว่า 流れた หรือออกอากาศ ทำให้ประโยคนี้ไม่สอดคล้องกันนั่นเอง จึงควรแก้ส่วนหลังเป็น ニュースを聞いた　หรืิอ ニュースを見た เพื่อให้ภาคประธานและภาคแสดงของประโยคนี้สอดคล้องกัน

ในส่วนนี้ที่ผิด เรายอมรับเลยว่าส่วนนึงเพราะดูจากสคริปต์ของคนญี่ปุ่นที่อาจารย์แจกให้ เค้าใช้คำว่า 流れた เหมือนกันเลยใช้ตามบ้าง จากประโยค あとから、その飛行機のニュースが流れました。แต่เราไม่ได้สังเกตเลยว่าในประโยคนี้เ้ค้ามีประธานแค่อย่างเดียวคือ ニュース ไม่ มีอย่างอื่นอยู่ข้างหน้าแบบเรา และอีกส่วนคือ ตอนที่เราเช็คดูอีกครั้งว่าประโยคนั้นมันแปลกมั้ย เราก็ไม่รู้สึกว่ามันแปลก อาจเพราะเราคิดเป็นภาษาไทยประมาณว่า พอกลับบ้าน เปิดทีวี ข่าวก็รายงานเรื่องเครื่องบินตก ซึ่งดูไม่แปลกในภาษาไทย แต่ผิดหลักภาษาญี่ปุ่น - -

จากข้อผิดคราวนี้ ทำให้เราได้ตระหนักว่า...

1.ไม่ควรลอกแบบประโยคของคนอื่น (ถึงแม้เป็นคนญี่ปุ่น) มาเป๊ะๆเลย เพราะเราอาจใช้รูปประโยคต่างจากเค้า และเกิดข้อผิดพลาดได้ 555

2.ควรตรวจดูความสัมพันธ์ระหว่างภาคประธานและภาคแสดงของประโยคนั้นๆให้ดีๆ และไม่ควรคิดตามหลักภาษาไทย เพราะเราจะไม่意識ตามหลักภาษาญี่ปุ่น

3.พยายามเขียนแบ่งประโยคบ้าง อย่าเขียนติดกันยาวๆจนเกินไป เพราะเกิดความผิดพลาดได้ง่าย เช่นคราวนี้ - -

คิดว่าถ้าระมัดระวังตรงจุดเหล่านี้ก็น่าจะลดข้อผิดพลาดเรื่อง ねじれ文 ได้มากขึ้น(มั้ง) 555

いろいろな問題

2010-01-11T09:27:00.000-08:00

วันนี้มีข้อสงสัยหลายเรื่อง เป็นประเด็นสั้นๆที่พบเจอช่วงนี้ค่ะ

1.*หลังจากเรียนในคาบวันนี้แล้ว ก็เข้าใจแล้วค่ะ เพราะงั้นข้ามข้อนี้ไปเลยก็ได้นะคะ 555

จาก task 5 ที่อาจารย์ให้อัดเสียง แล้วถอดเทปมาให้จับกลุ่มอภิปรายกับเพื่อนในคาบที่แล้ว มีจุดนึงที่เพื่อนบอกว่าถ้าลองเปลี่ยนจะดีกว่ามั้ย คือให้เปลี่ยนจากพูดประโยคแบบต่อเนื่องไปเรื่อยๆโดยเชื่อมด้วย てและ で เป็นตัดจบประโยคบ้าง

家へ帰ると、ええ、テレビをつけて、ニュｰスを見て、で、そのニュｰスは、ええ、あゆみさんが乗る…飛行機は事故があって、で、海に沈んだということが分かったの。

(หมายเหตุ : กรุณาอย่าดูความผิดพลาดทางไวยากรณ์และรูปประโยคนะ 555)

เพื่อนบอกว่าให้ตัดประโยคให้จบเป็น 家へ帰ると、ええ、テレビをつけて、ニュｰスを見た。แล้วค่อยขึ้นประโยคใหม่

เราก็เห็นด้วยว่าประโยคนี้มันยาวมาก และถ้าตัดมันก็น่าจะดูดีขึ้น

และก็รู้สึกขึ้นมาด้วยว่าตัวเองติดนิสัยพูดประโยคยาวๆ แล้วเชื่อมต่อกันแบบนี้ไปเรื่อยๆบ่อยๆ

แต่เรารู้สึกว่านิสัยการพูดแบบนี้มันแก้ได้ยาก เพราะเวลาพูดภาษาญี่ปุ่นเรานึกอะไรได้ก็ต้องพูดเลย แล้วอีกอย่างคิดว่าน่าจะเป็นเพราะภาษาไทยเป็นภาษาที่ไม่มีการจบประโยคที่ชัดเจนด้วย ทำให้เราติดนิสัยพูดแบบนี้

2. เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับที่คุยในคาบที่แล้วเหมือนกัน คือในตอนที่คุยกัน มีสคริปต์ของเพื่อนคนนึงที่ใช้คำช่วยをกับคำกริยารูปสามารถ
เราก็เลยถามว่าต้องใช้ が รึเปล่าตามที่เรียนมา
แต่เพื่อนอีกคนก็บอกว่าเคยเห็นใช้をกับคำกริยารูปสามารถเหมือนกัน
เราก็รู้สึกเหมือนเคยเห็น แต่ก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ เลยปล่อยเรื่องนี้ไป
แต่ก็บังเอิญได้เจอการใช้をกับคำกริยารูปสามารถในหนังสือที่เพิ่งยืมมาจากห้องสมุดจริงๆ

たしかに日本語を話せる人にとっては日本語の文法は特に必要のないものですが、必要としている人たちもたくさんいます。(参考　『はじめての人の日本語文法』)

ตอนนี้เราเลยสงสัยว่าแล้วมันต่างจากการใช้ がกับคำกริยารูปสามารถยังไง - -?

3.จากหนังสือเล่มนั้น เรายังเจอประโยคที่ทำให้เราเกิดความสงสัยอีก ได้แก่

半年日本語を勉強しましただけど、まだあまり話せません。(参考　『はじめての人の日本語文法』)

(อย่าสนใจว่าประโยคนี้แปลกๆตรง だけど เพราะเป็นจุดที่เค้าจงใจผิด และอธิบายไว้ในหนังสือแล้วน่ะ)

สิ่งที่เราสงสัยคือ ในคาบที่แล้ว ตอนที่เราบอกว่าเราเคยใช้ประโยค ６年ごろ日本語を勉強しました ทุกคนก็ดูงงๆ
แล้วอาจารย์ก็สอนว่ารูปประโยคที่มีระยะเวลาบอกการกระทำกริยานั้นๆ
ถ้าเป็นกลุ่ม ②継続動詞　จะใช้รูป ระยะเวลา+กริยารูป ている ได้
ส่วนกลุ่ม ③瞬間動詞・結果動詞・変化動詞 ใช้รูป ระยะเวลา+กริยารูป ているไม่ได้ แต่ใช้รูป กริยาてから+ระยะเวลา+になります　になりました　経ちます　経ちました แทน

เราเลยสงสัยว่า แล้วสรุปรูป ระยะเวลา+กริยารูปอดีต หรือรูปたอย่างที่เราใช้สามารถใช้ได้หรือไม่ (อย่างที่เห็นในหนังสือเ่ล่มนั้นยกตัวอย่างไว้)

(เหตุผลที่เราใช้รูปนั้นคือ เราคิดว่าณ ตอนที่เราพูด/เขียนประโยคที่บอกว่าเราทำอะไรมานานเท่าไหร่แล้ว สิ่งที่เราทำมาคือสิ่งที่ผ่านไปแล้วในอดีต และเราต้องการบอกระยะเวลาว่าเราทำสิ่งนี้มานานเท่าไหร่ เลยใช้เป็นรูปอดีต (งงมั้ย 555))

4. ต่อมาอีกประโยคที่เราสงสัยจากหนังสือเล่มนั้น

「安田成美を知っていますか。」
「*知りませんが、あの人は有名な人ですか。」(参考　『はじめての人の日本語文法』)

ประโยคนี้อยู่ในแบบฝึกหัดทบทวนท้ายบท และประโยคที่มีเครื่องหมาย * คือประโยคที่เค้าบอกว่ามีข้อผิด และให้เราคิดว่ามันผิดเพราะอะไร

แต่ประเด็นคือ...เราไม่เห็นรู้เลยว่ามันผิดยังไง >ดูยังไงๆก็หาข้อผิดไม่เจอ แถมยังรู้สึกว่า็เป็นประโยคธรรมดาๆ - -"
มันผิดยังไงเนี่ยยยยยยย???

ก็มีข้อสงสัยอย่างที่กล่าวมาข้างต้นค่ะ ^ ^;
ใครจะช่วยอธิบายตรงไหนก็ขอบคุณมากค่า 555

ป.ล.เกี่ยวกับหนังสือ　『はじめての人の日本語文法』(ที่ทำให้เราเกิดข้อสงสัยมากมาย) เป็นหนังสือที่น่าสนใจเหมือนกัน ถ้าอ่านจบจะเอามาพูดถึงอีกทีค่ะ ^ ^ (เพิ่งอ่านจบบทเดียวเอง ฮ่าๆ XD)
ป.ล.2 อัพตอนดึกๆ รู้สึกว่าเขียนไม่ค่อยรู้เรื่อง อ่านแล้วงงตรงไหนบอกได้นะคะ 555

「～ちゃん」つけなくていい？

2010-01-03T05:23:00.000-08:00

ก่อนอื่นขอสวัสดีปีใหม่ย้อนหลังหน่อยนะคะ
(ดองบล็อกข้ามปีเลยทีเดียว 555)
หลังจากนี้จะพยายามอัพให้บ่อยขึ้นแล้วค่ะ ><

วันนี้จะมาอัพเรื่องการเติมคำว่า～ちゃんหลังชื่อของคนญี่ปุ่น
ตอนนี้เราเริ่มเกิดข้อสงสัยแล้วว่ามันใช้ยังไงกันแน่
จากเดิมที่เราเข้าใจว่าใช้ในหมู่คนที่สนิทกัน ผู้ใหญ่เรียกเด็ก เพื่อนเรียกเพื่อน(โดยเฉพาะเพื่อนผู้หญิง) ประมาณนี้
แต่จากเมลล์ที่เพื่อนญี่ปุ่นส่งมาให้เราทำให้เราแอบงงเกี่ยวกับเรื่องนี้ขึ้นมานิดหน่อยแล้วล่ะ - -"

เรื่องมีอยู่ว่า เพื่อนผู้หญิงญี่ปุ่นคนนึงที่ก่อนหน้านี้ใช้รูปสุภาพ (รูปです・ます) คุยกันกับเรา (คนที่เราเคยสงสัยนั่นแหละว่าจะเปลี่ยนไปใช้รูปกันเองกับเค้ายังไง 555 (ใครงงไปอ่านตรงป.ล.ของเรื่อง タスク２: ストーリーテリングนะ))

วันนึงเพื่อนคนนี้ส่งเมลล์มาหาเราแล้วตรงชื่อเมลล์เขียนว่า フォンへ เราก็งงๆนิดนึงเพราะปกติเค้าเรียกเราว่าフォンさん แล้วพอกดเข้าไปอ่านก็ยิ่งตกใจ เพราะคราวนี้ในเมลล์เขียนเป็นรูปกันเองหมดเลย ไม่มีรูปです・ますแม้แต่น้อย แต่ตอนนั้นก็ดีใจว่าเราไม่ต้องค่อยๆเปลี่ยนแล้ว เค้าเป็นคนเปลี่ยนมาเองหมดเลย เย้ๆ 5555

ทีนี้ตอนตอบเมลล์ก็เลยใช้รูปกันเองตามเค้า แต่พอจะเขียนชื่อเค้าก็หยุดคิดนิดนึงว่าจะเรียกเค้าห้วนๆอย่างที่เค้าเรียกเราดีหรอ หรือจะใส่～ちゃんแบบที่เราเรียกเพื่อนญี่ปุ่นของเราอีกคน คิดอยู่นาน ไปๆมาๆก็เลยใช้ตามเค้า ไม่ใส่～ちゃんหลังชื่อ (ตามสำนวนเห็นช้างขี้ขี้ตามช้าง ฮ่าๆ XD) พอเค้าตอบกลับมาก็ไม่มีพูดถึงเรื่องนี้ แล้วเราก็ลืมเรื่องนี้ไป

แต่อยู่มาวันนึงเราส่งเมลล์หาเค้า แล้วเราก็ลืมว่าคราวที่แล้วเราไม่ได้ใส่～ちゃんหลังชื่อเค้า คราวนี้เลยใส่ลงไปด้วยความเคยชิน และด้วยคิดว่ามันดูเป็นธรรมชาติดีเวลาคุยกะเพื่อนผู้หญิง (และดูน่ารักดีด้วย อิอิ ;D) แต่ตอนเค้าตอบมาตรงท้ายเมลล์เค้าบอกว่า

あと、ちゃんつけなくていいよ～！
あたしもフォンて呼ぶから(>∪<)

เราก็เลยเริ่มสงสัยว่า อ้าว ทำไมใช้～ちゃんไม่ได้ล่ะ
ตามความรู้สึกเราคือเรียกชื่อเฉยๆมันห้วนๆไปหน่อย แล้วก็เพื่อนผู้หญิงส่วนใหญ่ก็น่าจะใช้～ちゃんหลังชื่อกันนี่นา
ยกเว้นที่สนิทกันมากๆแบบเพื่อนญี่ปุ่นเรากะเพื่อนม.ปลายของเค้าที่เรียกกันด้วยชื่อเฉยๆอ่ะ
หรือนี่จะเป็นการบอกว่าเค้าอยากสนิทกะเรามากในระดับนั้น?
เราก็งงๆ แต่ก็ไม่รู้จะถามเค้ายังไง
ถ้าใครรู้เรื่องนี้ยังไงก็ช่วยอธิบายด้วยนะคะ (<- อีกแล้ว ฮ่าๆ)

～てもらう

2009-11-30T07:08:00.000-08:00

วันนี้จะมาอัพเรื่องนอกจากคาบเรียนภาษาศาสตร์ประยุกต์บ้าง

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อศุกร์ที่แล้วตอนหลังจากเลิกงานTA ปกติเราจะออกจากรร.พร้อมกับเซนเซย์ที่เราช่วยสอน แต่ก็มีบางทีที่เซนเซย์ต้องเคลียร์งานก็ให้เรากลับไปก่อนบ้าง วันนั้นเซนเซย์ก็ให้เรากลับไปก่อนเหมือนกัน โดยเซนเซย์พูดกับเราว่า...

お先に帰ってもらっていいですか？

คือจำประโยคแบบเป๊ะๆไม่ได้นะ แต่ที่แน่ๆมีรูป ～てもらう ต่อหลังคำว่า　帰る แน่นอน

ตอนที่เราฟังก็รู้สึกสะกิดใจว่าทำไมเซนเซย์ต้องใช้รูป ～てもらう ด้วยนะ เพราะจำได้ว่าเคยอ่านจากหนังสือฮอป สเต็ป จัมป์ บอกว่ารูปนี้แสดงถึงความรู้สึกเป็นบุญคุณต่ออีกฝ่าย เลยงงว่า...

การกลับบ้านของเราเป็นบุญคุณกับเซนเซย์...งั้นหรอ??
(อารมณ์เหมือน ～たら助かります ยังไงก็ไม่รู้ - -)

โดยส่วนตัวแล้วเรารู้สึกว่าการใช้～てもらうในสถานการณ์นี้มันให้อารมณ์แปลกๆยังไงก็ไม่รู้ เหมือนถ้าแปลเป็นไทยก็ประมาณ "ช่วยกลับไปก่อนได้มั้ย?" คือพูดตรงๆก็เหมือนโดนไล่อ่ะ -*-

หรือว่าจริงๆแล้วประโยคนี้อาจจะใช้ทั่วไปสำหรับคนญี่ปุ่น เราอาจจะคิด(มาก)ไปเอง...รึเปล่า - -?

อาจารย์ พี่ๆ เพื่อนๆ คนไหนผ่านเข้ามาอ่านแล้วมีความเห็นว่าอย่างไรก็ช่วยคอมเมนท์ด้วยนะคะ ^ ^

タスク２: ストーリーテリング

2009-11-24T07:15:00.000-08:00

จากเมื่อคราวที่แล้วที่อาจารย์ให้อัดเสียงเล่าเรื่องของคู่รักคู่หนึ่งโดยสมมติว่ากำลังเล่าให้เพื่อนสนิทฟังและให้เล่าแบบฉับพลัน(หลอนคำนี้กันมั้ย 555)

ในคาบวันนี้อาจารย์ก็แจกสคริปต์ที่ถอดเทปกันแล้วให้จับกลุ่มดิสคัสชั่นกับเพื่อน
ขั้นแรกอาจารย์ให้ดูว่ามีตรงไหนที่เราอยากพูดแต่ไม่ได้พูดในตอนนั้นหรือเปล่า
ของเราที่เจ็บใจมากๆตอนนั้นคือคำว่าวิก เพราะเคยรู้คำนี้อยู่แล้ว(จากชื่อนักเขียนการ์ตูนคนหนึ่ง ;D)
แต่ตอนพูดตอนนั้นดันนึกไม่ออกซะอย่างนั้น แล้วพอกลับบ้านก็นึกได้ - -!

ต่อมา อาจารย์ให้แก้ส่วนที่เป็นไวยากรณ์ที่ตรงไหนผิดให้ถูกต้อง หลังจากนั้นก็ให้คุยกับเพื่อน
แต่รู้สึกกลุ่มเราทุกคนจะหมกมุ่นกับการแก้ของตัวเองจนแทบไม่ได้คุยอะไรกันเลย ^ ^;

เสร็จแล้วอาจารย์ก็ให้ฟังที่เป็นของอาจารย์คนญี่ปุ่น 2 คนเล่าเรื่องนี้ แล้วสังเกตว่ามีความแตกต่างจากของเราอย่างไร
จากที่เราได้ฟังก็พบว่ามีความแตกต่างดังนี้

1.ทั้งน้ำเสียงและลีลาการพูดของเขาไม่เกร็ง ไม่ตื่นเต้น (มันแน่นอนอยู่แล้วรึเปล่านะ เหอๆ - -) ถึงแม้จะมีบางช่วงที่พูดติดขัดนิดหน่อย แต่ก็ฟังเป็นธรรมชาติ ต่างจากของเราที่เอ่อๆอ่าๆ เว้นอะไรไม่รู้นานมาก แถมเสียงก็ไม่ใช่ที่จะเล่าเรื่องสนุกๆให้เพื่อนฟังง่ะ -*-

2.ของอ.ทั้งสองจะใส่รายละเอียดเพิ่มเติมเยอะมาก สังเกตเห็นว่าทั้งอ.ผู้หญิงและอ.อิไวจะพูดถึงเรื่องที่ผู้ชายไปบ้านผู้หญิงแล้วไปเจอรูปก่อนศัลยกรรม ซึ่งเราเห็นว่าตรงนี้เป็นจุดที่ทำให้การเล่าเรื่องดูเป็นธรรมชาติเหมือนเล่าเรื่องที่เราได้รู้มาจริงๆ นอกจากนี้ ตอนที่เป็นจุดไคลแมกซ์ของเรื่องคือตอนที่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นก็หัวล้านใส่วิก อ.ทั้งสองก็ค่อยๆเล่าเป็นช็อตๆว่าเขาค่อยๆทำอย่างนี้ๆนะ ซึ่งก็ทำให้เรื่องที่เล่ามีรสชาติและทำให้ผู้ฟังสนุกสนานมากขึ้น แต่ของเรากลับเล่าแบบรวบรัดมากว่ามีแฟน โดนแฟนเห็นรูป แล้วจริงๆเค้าหัวล้าน จบ ประมาณนี้ -*-

3.อ.ทั้ง 2 คนใช้メタ言語เยอะมากในการเล่าเรื่อง เช่น ねえ、ねえ、聞いてよ、もう大ピンチでしょう？、何したと思う？、どうなったと思う？เป็นต้น ซึ่งทำให้ผู้ฟังตื่นเต้นและเกิดความสนใจในเรื่องที่เล่ามากขึ้น ส่วนของเราก็มีใช้แต่แค่ครั้ง 2 ครั้งเอง - -"

4.สังเกตเห็นว่าเขาจะไม่ใช้คำพูดเรื่องหัวล้าน เรื่องวิกตรงๆเท่าไหร่ เช่น อ.ผู้หญิงจะใช้คำว่าツルツルピカピカแทนคำว่าหัวล้าน ในขณะที่อ.อิไวก็ไม่พูดถึงเรื่องหัวล้านเลย ส่วนคำว่าวิกทั้ง 2 คนก็ใช้คำว่า　髪の毛　แทน และคำว่าใส่วิกอ.อิไวก็ไม่ได้ใช้คำว่า かつらをつける แต่ใช้คำว่า かつらだ แทน ซึ่งตรงนี้รู้สึกว่าจะเป็นความแตกต่างในการใช้คำของภาษาไทยและภาษาญี่ปุ่น เพราะถ้าเป็นคนไทยก็จะใช้คำนั้นไปเลย ตอนเล่าเลยกังวลที่จะต้องหาคำศัพท์คำนั้นมาพูดให้ได้ - -"

5.นอกจาก ツルツルピカピカ แล้ว อ.ผู้หญิงก็ใช้ 擬態語 คำว่า ニコットตอนที่เ่ล่าว่าผู้ชายคนนั้นหัวเราะ ซึ่งตรงนี้เราก็เห็นว่าเป็นจุดเด่นอย่างหนึ่งของภาษาญี่ปุ่นที่มีการใช้คำจำพวก擬音語・擬態語เยอะมาก ซึ่งทำให้เรื่องมีความสนุกสนานมากขึ้น

6.เขามีการใช้รูปถูกกระทำ(受け身)เยอะมาก เ่ช่น 見られる、振られる、怒られるซึ่งรู้สึกว่านี่ก็เป็นจุดเ่ด่นอย่างหนึ่งที่พบบ่อยในภาษาญี่ปุ่นเหมือนกัน เราเองก็พยายามฝึกใช้อยู่แต่ก็ใช้ไปแค่คำเดียวตอนพูดคือ 見られる เหอๆ

7.เรื่องคำลงท้าย の　รู้สึกว่าเราจะไม่คุ้นกับการใช้คำนี้ลงท้ายประโยคบอกเล่าเลย ที่ใช้บ่อยๆจะเป็นในประโยคคำถามมากกว่า แต่ของอ.ผู้หญิงใช้เยอะมาก และแทบไม่ใช้คำลงท้าย よเลย นอกจากนี้ อีกคำที่เราใช้ไม่เป็นคือคำว่า わけ　แต่เห็นอ.อิไวใช้อยู่บ่อยเหมือนกันเวลาเล่าเรื่อง ซึ่งคำเหล่านี้รู้สึกจะใช้กันบ่อยในบทสนทนาของคนญี่ปุ่น แต่เรากลับใช้ไม่เป็นเลยนี่สิ จะทำไงดีนะ -*-

จากการทำกิจกรรมครั้งนี้ก็ทำให้ได้เรียนรู้หลายๆอย่าง ได้รู้ว่าทักษะในการพูดภาษาญี่ปุ่นของเรา โดยเฉพาะในการสื่อสารเรื่องให้คนอื่นฟังยังต่ำอยู่มาก และได้รู้เคล็ดลับในการเล่าเรื่องของคนญี่ปุ่นว่ามีรูปแบบอย่างไร ซึ่งก็หวังว่าเราจะสามารถจำไปใช้เวลาพูดจริงได้นะ เหอๆ *-*

ป.ล. วันนี้ตอนท้ายคาบอาจารย์พูดเรื่องภาษาญี่ปุ่นของคนญี่ปุ่นที่ยากที่จะเข้าใจว่าต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ โดยยกตัวอย่างจากอีเมลล์และเรื่องของชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นที่ประสบปัญหานี้ และมีตอนนึงมีเรื่องรูป です・ますว่าไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเปลี่ยนไปใช้รูปเป็นกันเองได้ดีทั้งๆที่สนิทสนมกันแล้ว เพราะต่างฝ่ายก็ต่างไม่กล้าเปลี่ยนก่อน ซึ่งมันเป็นปัญหาเดียวกับที่เรากำลังสงสัยกับเพื่อนญี่ปุ่นคนนึงเลย และพอลองถามอาจารย์หลังจบชั่วโมง อาจารย์บอกให้เราลองทำหัวข้อนี้เป็นหัวข้อพอร์ท ซึ่งมันก็น่าสนใจ แต่ประเด็นคือเค้าไม่ค่อยตอบเมลล์เรานี่สิ -*-
แต่พอเช็กเมลล์วันนี้ก็ตกใจมากเพราะเค้าตอบเมลล์เรามาพอดี และในนั้นส่วนใหญ่ใช้รูป です・ます แต่ก็มีอยู่ประโยค 2 ประโยคใช้รูปธรรมดา ตอนตอบเราก็เลยแอบใช้รูปธรรมดาไปบ้างตามเค้า 555
อยากทำหัวข้อนี้เหมือนกันนะ แต่ไม่รู้เค้าจะตอบเมลล์เราบ่อยแค่ไหนนี่สิ เหอ - -"

タスク１：相手は何を知っているか？

2009-11-23T05:55:00.000-08:00

★「１回目のメール→２回目のメール→３回目のメール」をもう一度読んでください。自分の日本語　　
または書き方がよくなったか、どのように変わってきたか、例を出しながら、分かったこと、勉強になったこと（友達から、例から、先生から、自分で考えたことから）をブログにまとめてください。

*เขียนครั้งที่ 1*
タスクタイトル：ギタリスト（１回目）
山内さんへ
初めまして。タイ人のアティワンと申します。私は山内さんの歌が大好きで、よくコンサートを見に行きます。実は私の将来の夢はフラメンコ舞踊の伴奏家になることです。でも、もう５年ほどレッスンを受けていても、まだ上手ではありません。先日、山内さんのホームページで「個人レッスンを引き受ける」というお知らせを見て、応募したいと思います。日時や授業料など詳しい情報を問い合わせたいので、このメールを書きました。
よろしくお願いいたします。
アティワンより

*เขียนครั้งที่2*
タスクタイトル：ギタリスト（２回目）（カノックワンに提出したもの）
山内修二先生
初めまして。タイ人のアティワンと申します。突然のメール、お許しください。先生のホームページを見て、先生の個人レッスンをぜひ受けたいと思いました。私の将来の夢はフラメンコ舞踊の伴奏家になることです。５年ほど田中留男フラメンコギター教室の伴奏科で毎週４時間の個人レッスンを受けてきました。そして、田中先生に相談したところ、山内先生のレッスンを受けたら、きっと上達するというアドバイスをいただきました。ですから、先生に日時と授業料について聞きたいのです。日時については私は先生のご都合に応じられますから、先生のいいご都合を知らせてもらいたいです。
お返事は急ぎませんから、どうぞよろしくお願いいたします。
アティワン

*เขียนครั้งที่3*
タスクタイトル：ギタリスト（３回目）（最終版）
山内修二先生
初めまして。タイ人のアティワンと申します。突然のメール、お許しください。先生のホームページを見て、先生の個人レッスンをぜひ受けたいと思いました。私の将来の夢はフラメンコ舞踊の伴奏家になることです。５年ほど毎週４時間の田中留男フラメンコギターの個人レッスンを受けてきました。田中先生に相談したところ、山内先生のレッスンを受けたら、きっと上達するというアドバイスをいただきましたので、先生に教えていただければと思っています。では、ちょっと聞きたいことがあるんですが、１時間はどのぐらいでしょうか。そして、日時については私は先生のご都合に応じられますので、先生のいいご都合をお知らせいただけないでしょうか。
お返事は急ぎませんが、どうぞよろしくお願いいたします。
アティワン

รู้สึกว่าครั้งแรกเขียนแบบงงมากๆ
เพราะแทบไม่เคยเขียนอีเมลล์อย่างเป็นทางการหรือถึงผู้ใหญ่เท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะเขียนถึงเพื่อนๆกันมากกว่า
เลยนึกพวกสำนวนอะไรที่เป็นทางการไม่ออกเลย แถมไม่รู้ด้วยว่าถึงคนไม่สนิทไม่ต้องใช้ へกับより
และไม่รู้ว่าจะเรียงลำดับเนื้อหาของอีเมลล์อย่างไรดีระหว่างเรื่องการแสดงความชื่นชมตัวนักกีตาร์คนนี้กับการบอกจุดประสงค์ว่าเราต้องการสมัครเรียน
จึงรู้สึกว่าเรียงลำดับเนื้อหาแบบแปลกๆที่จบว่าเขียนเมลล์นี้มาเพื่ออะไรไว้ตอนท้ายสุด - -
นอกจากนี้ยังไม่ระบุสิ่งที่ต้องการถามอย่างชัดเจน และเงื่อนไขเรื่องเวลาของตนไปให้ผู้รับทราบเลย เพราะคิดว่าถ้าบอกของตนไปจะเป็นการทำให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าต้องปรับตามเราไปด้วยซึ่งเสียมารยาทต่อนักกีตาร์ที่เราเคารพคนนี้ แต่อาจารย์ก็อธิบายให้ฟังว่าถ้าบอกก็มีข้อดีตรงที่จะได้ไม่ต้องส่งเมลล์ถามตอบกันไปมาหลายครั้ง หรือถ้าไม่บอก แต่เราปรับตามเขาได้ก็ควรบอกให้เขารู้ว่าเราสามารถปรับตามเขาได้ไปเลย
และเมื่อได้ดูชีทตัวอย่างที่อาจารย์ให้ทำให้ได้รู้สำนวนที่ใช้ในการเขียนจดหมายหรืออีเมลล์อย่างเป็นทางการที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลย เช่น 「突然のメール、お許しください」　「お手数ですが」　「お返事は急ぎませんが」 เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังได้เห็นจากตัวอย่างในชีทว่าควรบอกพื้นฐานในการเรียนที่เรามีเพื่อเป็นข้อมูลสำหรับผู้สอนอีกด้วย

ในการเขียนครั้งที่ 2 รู้สึกว่าตัวเองแย่มากที่ส่วนใหญ่จะลอกตัวอย่างจากชีทมาและปรับแก้แค่เล็กน้อย แอบคิดว่ามันดีตรงที่อีเมลล์เราดูเป็นทางการกว่าครั้งแรกขึ้นมาก >.<,, แต่การเขียนครั้งนี้ก็ยังมีข้อด้อยตรงที่ใช้สำนวน「～たいです」「～から」ที่ไม่ควรใช้ในการเขียนอีเมลล์อย่างเป็นทางการและยังใช้คำถามเกี่ยวกับเงินค่าเรียนไปตรงๆซึ่งก็ถือว่าเป็นเรื่องเสียมารยาทสำหรับคนญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามได้เพิ่มเติมรายละเอียดส่วนของเวลาที่เรียนว่าสามารถปรับตามผู้สอนได้ และตัดส่วนที่กล่าวชื่นชมผู้สอนที่ไม่จำเป็นออกไป

และในการเขียนครั้งที่ 3 ซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายจึงได้ปรับแก้ตามที่อาจารย์ให้คอมเมนต์ไว้ และเพิ่มเติมประโยคบางประโยคเพื่อให้เนื้อหาสมบูรณ์ขึ้น แต่ก็รู้สึกว่าบ่อยครั้งที่ไม่สามารถหาคำเชื่อมประโยคที่เหมาะสมได้จนต้องแก้ประโยคหลายครั้งเพื่อให้เข้ากับคำเชื่อมที่ใช้ ทั้งๆที่ถ้าหาคำเชื่อมที่เหมาะสมได้ก็ไม่ต้องแก้ประโยคแท้ๆ - -"
และถึงแม้จะเป็นการแก้ครั้งสุดท้าย เมื่อสักครู่ลองอ่านทวนดูอีกครั้งก็พบว่ายังมีจุดบกพร่องอีก เช่น ตรงประโยค私の将来の夢はフラメンコ舞踊の伴奏家になることです。กับ ５年ほど毎週４時間の田中留男フラメンコギターの個人レッスンを受けてきました。ถ้าเชื่อมเป็นประโยคเดียวกันก็น่าจะดีกว่า และลืมถามเรื่องสถานที่เรียนซึ่งเป็นเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่ควรจะถามในการสมัครเรียนอีกด้วย (และอาจมีจุดอื่นๆอีกที่ยังไม่รู้ - -" )

สรุปคือ จากการเขียนอีเมลล์เพื่อขอสมัครเรียนกีตาร์ทั้ง 3 ครั้ง มีจุดที่ดีขึ้นตรงที่เนื้อความกระชับและระบุจุดประสงค์ชัดเจน และใช้สำนวนที่เป็นทางการ
สิ่งที่ได้เรียนรู้คือรูปแบบและสำนวนในการเขียนจดหมายหรืออีเมลล์อย่างเป็นทางการ ข้อมูลที่ควรบอกผู้รับให้ทราบ ทั้งยังได้เรียนรู้สำนวนและไวยากรณ์ที่ไม่ควรใช้ไปพร้อมๆกันอีกด้วย

初めまして！

2009-11-17T05:53:00.000-08:00

เย้!
ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เปิดบล็อกวิชาภาษาศาสตร์(ซักที 5555)

วันนี้ก็จะอัพเรื่องที่เรียนไปในคาบ(เท่าที่จำได้นะ 5555)
ก่อนอื่นอาจารย์เฉลยชีทสอบวัดระดับที่ให้ทำคราวที่แล้ว ซึ่งยากมากกกกกกกกกกกกก มีแต่ไวยากรณ์ที่ไม่รู้จักเต็มไปหมดเลย -*-
ที่ทำได้มีแค่ 2-3ข้อเองมั้ง (ถึงรึเปล่านะ ฮ่าๆ - -) ชักสงสัยแล้วว่าตัวเองผ่านระดับ 2 มาได้ไง - -!
แต่การทำชีทอันนี้ก็ดีตรงที่ทำให้ได้รู้ไวยากรณ์ใหม่เพิ่มเยอะมาก แต่ปัญหาคือจะจำไปใช้ได้รึเปล่านี่สิ - -

เสร็จแล้วอาจารย์ก็อธิบายชีทไวยากรณ์ที่แจกให้เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แล้วก็แจกแบบฝึกหัดคำเชื่อมที่แสดงความขัดแย้ง(มันเรียกว่าอะไรนะที่อาจารย์บอก 逆อะไรซักอย่าง - -? ลืมไปแล้วอ่ะ - -")ให้ทำ
โชคดีที่คราวนี้อาจารย์ช่วยอธิบายให้ฟังก่อนทำเลยทำได้
แต่ตอนที่ทำมินท์ถามเราว่า といっても　กับからといってต่างกันยังไง เราก็ตอบไม่ได้แฮะ เพราะตอนที่ทำก็ใช้เซนส์ในการเลือกว่าอันไหนดูน่าจะใช่ - -"
ยังงี้ถึงจะทำถูกก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรสินะเนี่ย -*-

แล้วอาจารย์ก็ให้สอบเก็บคะแนน ซึ่งคราวนี้ยากกว่าคราวก่อนมากกกกกกกกกกกกก ถึงจะมีไวยากรณ์ที่รู้จักแต่พอเติมคำช่วยเพิ่มไปอย่าง いかんではเราก็งงแล้วอ่ะ แล้วบางอันถึงจะมีในชีทที่อ.ให้ทำครั้งแรกแต่ก็จำไม่ได้ง่า ตอนตรวจนี่รู้เลยว่าผิดเยอะ T T

แล้วอาจารย์ก็แจกชีทไวยากรณ์เพิ่มพร้อมกับบอกว่าคราวหน้าก็จะสอบพร้อมของเดิมอีก
โอ้ จะรอดมั้ยเนี่ย ต้องขยันจริงจังแล้วสินะ ><

หลังจากพัก 20 นาที (เข้าห้องช้า ขอโทษนะคะ >/\<) อาจารย์ก็อธิบายประโยคที่ใช้ผิดในงานที่ต้องส่งเมลสมัครเรียนกีตาร์คราวที่แล้วให้ฟัง พบว่าหลายอันเป็นอันที่เราใช้ไปในอันที่แก้คราวที่ 2 นี่หว่า ฮ่าๆ แย่จริง XD
แล้วก็ได้รู้สำนวนในการถามเรื่องเงินมาใหม่ว่าไม่ควรใช่คำเกี่ยวกับเงินตรงๆ แต่ให้เลี่ยงถามเป็น ～はどのぐらいでしょうか。เช่น１時間はどのぐらいでしょうか。(ไม่แน่ใจว่าตัวเองจดถูกมั้ย ระหว่างでしょうかกับですかเนี่ยอันไหนกันแน่นะ - -? )
แล้วอาจารย์ก็แจกตัวอย่างของเพื่อนให้ดูพร้อมชี้ว่าควรปรับปรุงตรงไหน ซึ่งหลายจุดก็พบว่าเป็นข้อบกพร่องที่เราก็เป็นเหมือนกัน เช่น การใช้คำ副詞ที่ไม่จำเป็น การใช้なるกับなれる การใช้アスペクトที่ไม่ถูกต้อง - -"

จากนั้นช่วงเวลาอันโหดร้ายก็มาถึงเมื่ออาจารย์ให้อัดเสียงเล่าเรื่องจากชีทที่แจกให้ >.เป็นเรื่องของผู้หญิงที่สวยเพราะทำศัลยกรรมทำให้ได้แฟนหล่อ จากนั้นถูกแฟนเห็นรูปสมัยก่อน แต่แฟนบอกว่าไม่เป็นไร เพราะเขาก็หัวล้านใส่วิกเหมือนกัน - -!
อาจารย์บอกให้พูดเหมือนกำลังเล่าให้เพื่อนฟังอยู่ และต้องเล่าให้รู้สึกสนุกสนาน
คือเรื่องมันก็ตลกอยู่นะ แต่เราเล่าได้ทุเรศมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แบบว่าเสียงไม่ตื่นเต้นอะไรเล๊ย แถมเล่าติดๆขัดๆ หายไปนานมากกว่าจะนึกได้แต่ละคำ พูดจาก็ไม่รู้เรื่องอีก -*-
อัดเสร็จแล้วรู้สึกอยากร้องไห้ TT^TT
แถมอาจารย์ยังบอกว่าให้ไปแกะแล้วปริ๊นมาให้ทุกคนดูคาบหน้าอีก โอ้ ชีวิต OTL!!!
ถ้าคิดในแง่ดีก็คงดีกว่าต้องเปิดให้ทุกคนฟังสินะ TvT

เสร็จแล้วอาจารย์ก็สั่งงานให้พิมพ์เมลที่เขียนหานักกีตาร์+คอมเมนท์ตั้งแต่ครั้งแรก และเขียนแก้ครั้งที่3 ส่งจันทร์หน้า(ห้ามลืม ฮ่าๆ XD)
แล้วก็มีชีทแบบฝึกหัดไวยากรณ์อีกด้วย...

もう頑張らないと！*0*

ป.ล.ติดนิสัยเขียนบล็อกบ่นจริงๆนะเนี่ยเรา เหอๆ - -